Oferta edukacyjna Strona główna / Oferta edukacyjna / KURSY I SZKOLENIA / Planowanie i organizacja pomocy psychologiczno-pedagogicznej z wykorzystaniem diagnozy funkcjonalnej – na przykładzie wybranych specjalnych potrzeb edukacyjnych dzieci i młodzieży

I. INFORMACJE OGÓLNE

1. Nazwa jednostki prowadzącej kurs dokształcający: Centrum Edukacji Ustawicznej UwB

2. Nazwa kursu dokształcającego:

Planowanie i organizacja pomocy psychologiczno-pedagogicznej z wykorzystaniem diagnozy funkcjonalnej – na przykładzie wybranych specjalnych potrzeb edukacyjnych dzieci i młodzieży

3. Czas trwania kursu dokształcającego: 1 semestr

4. Założenia i cele ogólne:

Nowe rozwiązania dotyczące prowadzenia rozpoznawania potrzeb i funkcjonowania ucznia skupiają się wokół biopsychospołecznego modelu diagnozy. Model ten zakłada wieloaspektowe rozpoznanie funkcjonowania dzieci i młodzieży i w przeciwieństwie do modelu medycznego, skupia się przede wszystkich na potrzebach, potencjałach dzieci i młodzieży wynikających z funkcjonowania ich w określonym środowisku a nie deficytach, trudnościach czy niepełnosprawnościach.

W związku z powyższym bardzo ważne jest przygotowanie kadr pedagogicznych do rozpoznawania poziomu funkcjonowania dzieci i młodzieży, podczas prowadzenia obserwacji pedagogicznej na terenie szkoły.

Diagnoza funkcjonalna to ocena funkcjonowania dziecka/ucznia dokonywana z uwzględnieniem jego wieku i środowiska społeczno- kulturowego, stanu zdrowia i przyczyn aktualnego stanu oraz poziomu funkcjonowania w rolach społecznych.

Diagnoza ta szczegółowo określa poziom umiejętności i wiadomości dziecka-ucznia, warunkujących proces uczenia się, akcentuje jego mocne strony. Diagnoza funkcjonalna powinna być: pozytywna - co oznacza, że w procesie poznania koncentrujemy się na tym co dziecko potrafi, wie - choćby były to najdrobniejsze umiejętności, nie używamy sformułowania; „nie, nie potrafi, nie zaliczył”; kompleksowa- wieloprofilowa, to znaczy iż dokonuje opisu funkcjonowania dziecka-ucznia we wszystkich sferach rozwoju: ruch, zmysły, mowa, komunikacja etc.; profilowa - zaprezentowanie wyników w sposób graficzny, co pozwala spostrzec, w których sferach dziecko-uczeń funkcjonuje najlepiej, które mogą być motorem jego rozwoju; rozwojowa - powinna wskazywać, iż dziecko-uczeń nabywa wiedzę i umiejętności mimo swojej niepełnosprawności; ukierunkowana na proces rehabilitacji - wyniki diagnozy powinny stanowić podstawę do konstruowania programu wsparcia i być źródłem wiedzy o metodach, technikach możliwych do wykorzystania w procesie indywidualnego wspomagania; prognostyczna - wynik powinien pozwalać na przewidywanie osiągnięć dziecka; nieinwazyjna - proces powinien przebiegać w naturalnym otoczeniu dziecka-ucznia. Podstawową metodą poznania wykorzystywaną w diagnozie funkcjonalnej jest obserwacja przeprowadzona w sytuacjach naturalnych. Wyniki odnotowywane są w arkuszach obserwacji, które stanowią podstawę do analizy funkcjonowania dziecka i określenia potrzeb, możliwości, ograniczeń, motywacji, zainteresowań i opracowania programu wsparcia[1].

Proces diagnostyczny powinien zakładać gromadzenie i porównywanie informacji z różnych obszarów funkcjonowania dziecka (np. dom rodzinny, jednostka systemu oświaty, grupa rówieśnicza, sytuacja badania itp.) oraz środowiska – czynnikach wspierających dziecko i barierach wpływających na jego funkcjonowanie.

Na podstawie wyników wieloaspektowej diagnozy funkcjonalnej można z większą adekwatnością dobrać metody i formy wspierania indywidualnie dopasowane do potrzeb konkretnego dziecka.



[1] ONE SĄ WŚRÓD NAS Poradnik dla nauczycieli i specjalistów edukacji włączającej oraz rodziców dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością opracowany w ramach pomocy dla Gruzji, ORE, Warszawa 2012, str. 9-10.

II. ZAKŁADANE EFEKTY UCZENIA SIĘ

Syntetyczna charakterystyka efektów uczeni się:

W zakresie wiedzy student:

¾ zna obowiązujące przepisy prawne i ich zastosowanie w pracy szkoły, przedszkola, placówki, organizacji środowiska szkolnego, które uprawomocniają edukację uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w edukacji inkluzyjnej i integracyjnej z wykorzystaniem wieloaspektowej diagnozy funkcjonowania ucznia,

¾ wie, jak prowadzić obserwacje, analizy i przygotowuje wnioski z obserwacji oraz przekazuje informacje zwrotne,

¾ wie, jak formułować zalecenia i komunikaty wsparcia dla ucznia, odpowiednio do poziomu jego funkcjonowania.

W zakresie umiejętności student:

¾ umie pracować w zespole ukierunkowanym na biopsychospołeczny model rozpoznawania potrzeb ucznia z wykorzystaniem elementów klasyfikacji ICF,

¾ umie planować, organizować i udzielać pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla wybranych grup dzieci i młodzieży ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w tym z niepełnosprawnościami,

¾ umie dokumentować proces rozpoznania, planowania i organizacji wsparcia dla dzieci i młodzieży ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi,

¾ umie ocenić efektywność udzielanej pomocy psychologiczno- pedagogicznej,

¾ wykorzystuje wybrane narzędzia w prowadzeniu rozpoznania potrzeb ucznia ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi

¾ stosuje przepisy z zakresu przechowywania, gromadzenia i ochrony danych osobowych.

W zakresie kompetencji społecznych student:

¾ jest przygotowany do budowania odpowiednich relacji interpersonalnych z rodziną, dziećmi i młodzieżą,

¾ ma świadomość wysokiego stopnia odpowiedzialności społecznej w podejmowaniu pracy z rodziną i dzieckiem,

¾ utożsamia się z wartościami, celami i zadaniami realizowanymi w praktyce pracy podejmowanej z rodziną, dzieckiem i młodzieżą,

¾ jest otwarty na nowe idee i koncepcje w pracy z dzieckiem i jego rodziną.

Kryteria weryfikacji osiągnięcia poszczególnych efektów uczenia się:

Efekty w zakresie wiedzy:

- test dydaktyczny sprawdzający wiadomości - wielokrotnego wyboru, z pytaniami opisowymi.

Efekty w zakresie umiejętności:

- kontrola praktyczna – ocena sposobu posługiwania się wybranymi narzędziami w prowadzeniu rozpoznania potrzeb ucznia ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.

Efekty w zakresie kompetencji społecznych:

- samoocena, ocena grupy.

III. WARUNKI UKOŃCZENIA KURSU DOKSZTAŁCAJĄCEGO

Kurs zaliczy każda osoba, która uzyska minimum 80% ogółu punktów z całego kursu.

 
 
© 2009-2018 Uniwersytet w Białymstoku